WebRTC potrafi zestawiać połączenia czasu rzeczywistego pomiędzy urządzeniami. Żeby znaleźć działającą drogę, mechanizm ICE zbiera możliwe adresy i porty, nazywane kandydatami. To właśnie je pokazuje test WebRTC.
Trzeba od razu rozdzielić dwa wnioski. Test może ujawnić stronie adres już na etapie zbierania kandydatów, nawet jeśli ten kandydat nie zostanie później wybrany do rozmowy. Nie potwierdza natomiast, którą trasą przebiegała późniejsza transmisja audio, wideo lub danych.
Po co WebRTC zbiera kandydatów ICE?
Bezpośrednie połączenie dwóch urządzeń musi uwzględnić NAT, firewall, VPN, kilka interfejsów i różne rodziny IP. ICE zbiera kandydatów reprezentujących dostępne możliwości, a następnie sprawdza łączność pomiędzy nimi.
Już samo zbieranie kandydatów może udostępnić aplikacji internetowej więcej informacji o adresach niż zwykłe żądanie HTTP. Przy VPN ma to szczególne znaczenie, bo w pewnych konfiguracjach strona może poznać zarówno adres wyjściowy VPN, jak i publiczny adres zwykłego łącza.
Jakie typy kandydatów możesz zobaczyć?
Host
Kandydat host pochodzi z interfejsu dostępnego na urządzeniu. Może to być interfejs fizyczny, wirtualny interfejs VPN, adres prywatny, a w niektórych konfiguracjach również publiczny adres interfejsu. Sam typ host nie mówi więc jeszcze, czy adres pochodzi z VPN czy spoza niego.
Przeglądarki mogą ograniczać ekspozycję lokalnych adresów i zastępować je nazwami mDNS. W takim przypadku zamiast prywatnego adresu możesz zobaczyć nazwę kończącą się na .local.
Server reflexive — srflx
Kandydat srflx jest odkrywany z użyciem STUN. Pokazuje adres i port widziany z zewnątrz przez serwer STUN po przejściu przez NAT lub inną warstwę routingu.
Przy VPN może odpowiadać wyjściu tunelu. Jeśli jednak WebRTC ma dostęp do kilku interfejsów, możliwe jest ujawnienie dodatkowego publicznego adresu, zwłaszcza w środowiskach wielointerfejsowych i split-tunnel.
Relay
Kandydat relay pochodzi z serwera TURN. Adres widoczny przy tym typie należy do serwera pośredniczącego, a nie do publicznego wyjścia użytkownika.
Peer reflexive — prflx
prflx może powstać podczas właściwych testów łączności pomiędzy peerami. W prostym teście zbierania lokalnych kandydatów ma mniejsze znaczenie niż host, srflx i relay.
Co pokazuje test WebRTC PolecaneVPN?
Test WebRTC ma dwa tryby. Tryb podstawowy zbiera kandydatów bez zewnętrznego serwera STUN. Tryb rozszerzony jest uruchamiany świadomie przez użytkownika i korzysta z STUN, dzięki czemu może pojawić się między innymi kandydat srflx.
To odpowiada rzeczywistej metodyce narzędzia: test nie korzysta z kamery ani mikrofonu, a kandydaci są analizowani lokalnie w przeglądarce. Rozszerzony tryb służy do zobaczenia informacji, które pojawiają się dopiero przy kontakcie z serwerem STUN.
Kiedy wynik może wskazywać problem z VPN?
Najważniejszy przypadek to ujawnienie stronie publicznego adresu zwykłego łącza w sytuacji, w której oczekiwałeś pełnego tunelu. Informacja jest już ujawniona na etapie udostępnienia kandydata — nie trzeba czekać, aż ten kandydat zostanie wybrany do rozmowy.
ICE może później wybrać inną parę kandydatów do właściwej komunikacji. Lista zebranych kandydatów nie pokazuje więc aktywnej trasy późniejszej rozmowy, ale nie unieważnia samego faktu, że adres został wcześniej udostępniony stronie.
Co nie jest dowodem ujawnienia publicznego adresu operatora?
- Prywatny adres 192.168.x.x lub 10.x.x.x. Nie jest publicznym adresem operatora. Jego udostępnienie nadal może mieć znaczenie prywatności, ale opisuje inny rodzaj informacji.
- Nazwa mDNS kończąca się na .local. Ma ograniczać bezpośrednią ekspozycję lokalnego adresu.
- Adres TURN przy kandydacie relay. To adres serwera pośredniczącego.
- Sam fakt istnienia kilku kandydatów. ICE z założenia zbiera kilka możliwości.
Czy brak adresów oznacza, że WebRTC jest wyłączone?
Nie. Przeglądarka może filtrować kandydatów, używać mDNS albo nie zwrócić określonego typu bez STUN/TURN. Ograniczony wynik nie jest samodzielnym dowodem całkowitego wyłączenia WebRTC.
Jak sensownie testować WebRTC przy VPN?
- Bez VPN zapisz publiczny adres HTTP oraz wynik podstawowego i — jeśli potrzebujesz — rozszerzonego testu WebRTC.
- Połącz VPN i powtórz te same próby w tej samej przeglądarce.
- Klasyfikuj każdy ujawniony adres według typu kandydata: host, srflx lub relay.
- Porównuj IPv4 z IPv4 i IPv6 z IPv6. Nie oceniaj poprawności przez prostą identyczność wszystkich zapisów.
- Sprawdź wszystkie ujawnione publiczne adresy host i srflx. Adres relay interpretuj jako adres serwera TURN, nie użytkownika.
- Jeśli przy pełnym tunelu pojawia się publiczny adres zwykłego operatora, sprawdź split tunneling, politykę routingu klienta VPN i dokumentację usługi.
Pełny test VPN zestawia wynik WebRTC z publicznym IP, DNS i IPv4/IPv6. Jeśli różnica dotyczy rodzin adresów, zobacz też IPv4 i IPv6 przy VPN.
WebRTC a fingerprinting
Informacje ujawniane przez WebRTC mogą być dodatkowymi sygnałami używanymi przy fingerprintingu. Nie oznacza to, że każdy kandydat jest samodzielnym „fingerprintem”. Relację między tymi mechanizmami opisuje artykuł VPN, cookies i fingerprinting — czego VPN nie usuwa?.
Podsumowanie
Test WebRTC pokazuje informacje udostępnione stronie podczas zbierania kandydatów ICE. Ujawnienie nieoczekiwanego publicznego adresu zwykłego łącza ma znaczenie nawet wtedy, gdy kandydat nie zostanie później wybrany do transmisji.
Jednocześnie lista kandydatów nie pokazuje aktywnej trasy późniejszej rozmowy. Dlatego wynik trzeba interpretować dwustopniowo: najpierw jakie adresy zostały ujawnione, a dopiero potem — jeśli to potrzebne — którą parę ICE rzeczywiście wybrało konkretne połączenie.

